geen kind in de cel
Amnesty International Defence for Children International
Inlia
Kerk in Actie
Kinderpostzegels
Stichting LOS
Protestantse Kerk
Unicef
Vluchtelingenwerk

Mede mogelijk gemaakt door Efficiency Online

De Coalitie Geen Kind in de Cel is in 2006 opgericht en bestaat uit Amnesty International, Vluchtelingenwerk Nederland, Stichting LOS, INLIA, UNICEF Nederland, Kerk in Actie, Stichting Kinderpostzegels Nederland en Defence for Children. De Coalitie Geen Kind in de Cel pleit voor een wettelijk verbod op het toepassen van vreemdelingendetentie bij kinderen.

Grensdetentie en vreemdelingenbewaring
De Coalitie Geen Kind  in de Cel vindt dat kinderen die niets hebben misdaan nooit in de gevangenis gezet mogen worden. In Nederland gebeurt dat soms als mensen op Schiphol asiel aanvragen (= grensdetentie) of als ze het land moeten verlaten (= vreemdelingenbewaring).

Grensdetentie: als een vreemdeling wordt vastgezet nog voordat hij verder het land is in gereisd (artikel 6 Vreemdelingenwet). Voor grensdetentie van een gezin met minderjarige kinderen geldt na de asielprocedure (in detentie) een maximale duur van twee weken, gerekend vanaf het moment dat het gezin “verwijderbaar” geworden is na een afgewezen asielverzoek. De totale duur kan oplopen tot zeven weken.

Vreemdelingenbewaring: als een vreemdeling in afwachting van zijn uitzetting wordt vastgezet omdat hij (niet langer) in het land mag blijven (artikel 59 Vreemdelingen). In september 2013   kondigde de Staatssecretaris van Veiligheid en Justitie aan dat het beleid rond vreemdelingenbewaring in afwachting van uitzetting voor gezinnen met kinderen wordt aangepast.  Zij worden niet meer in bewaring gesteld tenzij het gezin zich eerder aan het toezicht heeft onttrokken. Wanneer het gezin dan toch in bewaring wordt gesteld, dan dient dit individueel gemotiveerd te worden en kan dat voor maximaal twee weken.

Vreemdelingendetentie: grensdetentie en vreemdelingenbewaring

GESCHIEDENIS COALITIE GEEN KIND IN DE CEL

Start in 2006 voor kinderen in gezinnen in de cel
Aanvankelijk richtte de Coalitie zich in 2006 op de vreemdelingenbewaring van kinderen in gezinnen. In die tijd werden gezinnen met kinderen maandenlang in vreemdelingenbewaring gezet als ze uitgeprocedeerd waren. In 2008 werd het beleid gewijzigd voor deze groep kinderen. Gezinnen zouden nog maximaal veertien dagen voor hun uitzetting in vreemdelingenbewaring gezet worden. De toenmalige staatssecretaris motiveerde deze beleidswijziging met een beroep op het Kinderrechtenverdrag.

Alleenstaande minderjarige vreemdelingen in de cel
Hierna richtte de Coalitie Geen Kind in de Cel haar pijlen op de detentie van alleenstaande minderjarige vreemdelingen. Naast de strijd tegen de vrijheidsberoving, richtte de lobby zich ook op de slechte omstandigheden waaronder de jongeren op PI Noord Holland Noord, locatie Zwaag werden vastgehouden. In oktober 2008 kwamen de inspectie Jeugdzorg, inspectie voor de Sanctietoepassing, inspectie voor de Gezondheidszorg en inspectie van het Onderwijs met een vernietigend rapport over de veiligheid en leefomstandigheden in Zwaag. Eind 2008 werd de afdeling Zwaag gesloten.

Vreemdelingendetentie is schadelijk voor kinderen
In juni 2009 publiceerde de Coalitie Geen Kind in de Cel een standpunt, dat werd ingezet in de lobby tegen de detentie van alleenstaande asiel- en migrantenjongeren. De argumenten in dit standpunt zijn in drie categorieën samen te vatten. Op de eerste plaats is de vreemdelingenbewaring schadelijk voor de gezondheid van de minderjarigen. Het kan leiden tot psychiatrische stoornissen, waaronder posttraumatische stoornissen en depressies. Op de tweede plaats schendt de detentie hun kinderrechten. De derde categorie argumenten betreft de effectiviteit van de maatregel. Vreemdelingenbewaring heeft het doel de terugkeer van de jongeren te effectueren. Het blijkt echter dat vanuit alternatieven voor bewaring vaker terugkeer gerealiseerd wordt omdat daarvoor een intensieve en op het individu gerichte begeleiding vanuit een vertrouwensrelatie nodig is. Die begeleiding kan niet vanuit bewaring gebonden worden.

Het duurde tot maart 2011 voordat het beleid rondom de grensdetentie en vreemdelingenbewaring van alleenstaande jongeren veranderde. Grensdetentie voor deze groep werd afgeschaft, behalve als er twijfel is over de leeftijd van de jongere. Vreemdelingenbewaring is alleen nog mogelijk als er sprake is van contra-indicaties of veertien dagen voor vertrek.

De laatste kinderen uit de cel
In 2013 heeft de Coalitie Geen Kind in de Cel een doorstart gemaakt om ook de laatste kinderen uit de cel te krijgen. In oktober 2013 verscheen de lobby notitie ‘Ik zou verbieden de deur op slot te doen.’ In januari 2014 kwam de Coalitie met de uitgave ‘”Papa hebben we iets ergs gedaan?” Kinderen en ouders in vreemdelingendetentie.’ De verhalen laten zien dat de gevangenistijd bij kinderen hun basisgevoel van veiligheid aantast en tonen dat de schade die de kinderen in detentie hebben opgelopen nog heel lang zichtbaar blijft. Ook als ze maar enkele dagen vast hebben gezeten. Ouders voelen zich volkomen onthand als opvoeder en zijn zelf te angstig om hun kinderen op een goede manier te kunnen steunen.

De Coalitie Geen Kind in de Cel pleit voor een wettelijk verbod op het toepassen van vreemdelingendetentie bij kinderen.