geen kind in de cel
Amnesty International Defence for Children International
Inlia
Kerk in Actie
Kinderpostzegels
Stichting LOS
Protestantse Kerk
Unicef
Vluchtelingenwerk

Mede mogelijk gemaakt door Efficiency Online

Onderstaande berichten zijn van de campagne Geen Kind in de Cel in 2006.

Hui
Hui en zijn moeder mogen in Nederland blijven. Hieraan ging een dramatische geschiedenis vooraf. Hui en zijn Chinese moeder zaten namelijk aanvankelijk in afwachting van hun uitzetting vast in detentiecentrum Zeist. Dat een kind in een cel zat, was voor heel veel Nederlanders onaanvaardbaar en de media besteedden ruim aandacht aan 'de zaak Hui'.

undefinedOp dinsdag 19 september 2006 werd de grootste angst van Hui realiteit. Al een half jaar zat hij met zijn Chinese moeder in het vertrekcentrum Vught. Hij wist dat als zijn moeder daar hun terugkeer naar China niet zou kunnen regelen, zij dan misschien in de gevangenis terecht zouden komen. En nu was het zover. Hij kwam met zijn moeder in detentiecentrum Zeist terecht en kon niet naar school.

De moeder van Hui kwam als alleenstaande minderjarige asielzoeker negen jaar geleden hoogzwanger in Nederland aan. Hui werd in Nederland geboren, was even Nederlands als zijn klasgenoten, maar dan zonder de benodigde papieren.  Het opsluiten van Hui was in strijd met vele artikelen uit het Internationaal Verdrag inzake de Rechten van het Kind. Allereerst was de detentie onrechtmatig omdat het niet als 'uiterste maatregel is toegepast' (artikel 37), er waren immers alternatieven voorhanden, zoals de meldplicht en een langer verblijf in het open vertrekcentrum. De belangen van Hui waren niet meegewogen in de beslissing om hem samen met zijn moeder op te sluiten (artikel 3) en de gevangenschap was slecht voor de ontwikkeling van Hui (artikel 6). Hui was leerplichtig maar kon niet school, zijn recht op onderwijs werd geschonden (artikel 28).

Volgens de Nederlandse overheid zat niet Hui gevangen, maar zijn moeder, die er zelf voor 'koos' haar zoon bij zich te houden. Feit is dat Hui van zijn vrijheid is beroofd, niet naar school kon, en niet kon spelen met zijn vrienden. In oktober 2005 vorig jaar werden Hui en zijn moeder vrijgelaten. Volgens de Immigratie- en Naturalisatiedienst was de moeder van Hui met nieuwe informatie gekomen. Ze hoefde daardoor niet langer in vreemdelingendetentie te blijven. Weer later is besloten dat Hui en zijn moeder in Nederland mogen blijven wonen. 

Acties voor Hui
AVRO-presentator Sipke Jan Bousema heeft in korte tijd een aantal acties ontketend om aandacht te vragen voor het lot van kinderen die in Nederland gevangen worden gehouden, zonder iets te hebben gedaan dat niet mag. Onderstaande lesbrief, die u hieronder als PDF-bestand kunt downloaden, is daar één van. De lesbrief is bedoeld voor de bovenbouw van het basisonderwijs en voor de eerste klas van het voortgezet onderwijs. PDF-bestand Lesbrief (gecomprimeerd, 257 kB) of PDF-bestand Lesbrief (niet-gecomprimeerd, 6,15 MB)

Sipke Jan praat met Hui
Op zaterdag 23 september 2006 heeft Sipke Jan Bousema telefonisch met Hui en zijn moeder kunnen spreken. Klik hier voor het uitgewerkte gesprek. 

Geen kind in de cel!
Kinderen mogen niet opgesloten worden in een gevangeniscel omdat ze vreemdeling zijn. Toch gebeurt het in Nederland regelmatig dat onschuldige kinderen samen met hun ouders of alleen in een cel zitten. De Nederlandse regering doet dat omdat ze hen het land uit wil zetten.

BirgitBirgit Schuurman:
"Stel je voor: je bent een kind en wordt opgesloten omdat jij en/of je ouders hier in Nederland willen wonen omdat het niet veilig en leefbaar is om te wonen in het land waar je geboren bent. Dat is toch ondenkbaar! Het is geen misdaad om ergens te willen wonen en alleen misdadigers horen achter de tralies. Je mag een kind niet opsluiten omdat het naar een beter leven verlangt. En om een kind het recht op onderwijs te ontzeggen is een misdaad op zich."

Het is slecht voor de gezondheid en ontwikkeling van kinderen om ze in een gevangenis vast te zetten. Ze horen op school te leren en goed onderdak te krijgen. Dat staat ook in het kinderrechtenverdrag. Nederland en 191 andere landen hebben afgesproken dat ze zich zullen houden aan de afspraken die in dit verdrag staan.

Sipkje Jan Bousema. Foto: Jan Willem Nieuwenhuize

Sipke Jan Bousema:
"Ieder kind heeft recht op een normaal leven met zijn ouders. Kinderen horen onderwijs te krijgen en de mogelijkheid zich verder te ontwikkelen. Daar hoort natuurlijk ook bij dat je als kind lekker kunt spelen en goed onderdak hebt. In een gevangenis is dat niet mogelijk. Vind jij ook dat vreemdelingenkinderen niet in de gevangenis thuishoren? Steun ons dan, samen met alle anderen die je al voor zijn gegaan."

Verschillende organisaties voeren actie. Ze vinden dat Nederland niet langer vreemdelingenkinderen mag opsluiten. Meestal zijn er andere mogelijkheden om kinderen en hun ouders in de gaten te houden. Als opsluiten écht de enige mogelijkheid is, mag dat maar voor korte tijd. En dan moet de opvang geschikt voor kinderen zijn. Ook moeten kinderen en ouders bij elkaar blijven.

Sabine Koning. Foto: MontecatiniSabine Koning:
"Een kind moet de ruimte en de vrijheid hebben om kind te kunnen zijn."

Op 22 juni 2006 is er een petitie met meer dan 138.000 handtekeningen aangeboden aan leden van de Tweede Kamer. Iedereen die de petitie heeft getekend, wil dat kinderen niet langer in gevangenissen worden opgesloten!

Lesbrief
AVRO-presentator Sipke Jan Bousema heeft actie gevoerd voor kinderen die in Nederland gevangen worden gehouden, zonder iets te hebben gedaan dat niet mag. Hij heeft ook een lesbrief gemaakt, bedoeld voor de bovenbouw van het basisonderwijs en voor de eerste klas van het voortgezet onderwijs. Je kunt hem als PDF-bestand downloaden.
PDF-bestand Lesbrief (gecomprimeerd, 257 kB)
PDF-bestand Lesbrief (niet-gecomprimeerd, 6,15 MB)