geen kind in de cel
Amnesty International Defence for Children International
Inlia
Kerk in Actie
Kinderpostzegels
Stichting LOS
Protestantse Kerk
Unicef
Vluchtelingenwerk

Mede mogelijk gemaakt door Efficiency Online

"Papa, hebben we iets ergs gedaan?"

In januari 2014 publiceerde de Coalitie Geen Kind in de Cel deGeen kind in de cel uitgave "Papa, hebben we iets ergs gedaan?" - Ervaringen van kinderen en ouders in vreemdelingendetentie.' Daarin staan interviews met kinderen en ouders die in grensdetentie of vreemdelingenbewaring hebben gezeten. De verhalen illustreren hoe ingrijpend en schadelijk de detentie is geweest voor kinderen die in de cel hebben gezeten omdat ze asiel aanvroegen of het land moesten verlaten. Ook als ze daar maar kort gezeten hebben.

 

Wij horen niet in een gevangenis. Daar zitten mensen die iemand vermoord hebben. Ik heb dat tegen niemand gezegd, maar ik moest daar wel veel over nadenken. Ik dacht de hele tijd: 'we hebben niks gedaan'. Dat zei ik dan steeds tegen mezelf.
Jongen van zeven jaar, zat een half jaar geleden drie dagen in vreemdelingenbewaring. Hij was al vijf jaar zindelijk maar plast sinds de detentie weer in zijn bed.  

Download hier de publicatie "Papa, hebben we iets ergs gedaan?".

Download hier de Engelse vertaling van de publicatie "Dad, have we done something wrong?"

In 2006 publiceerde Coalitie Geen Kind in de Cel onderstaand Zwartboek.

Brief van kinderen in vreemdelingendetentie

Uw majesteit koningin Beatrix,
undefinedWij onschuldige kinderen schrijven vanuit Detentiecentrum Zeist naar U. Het woord 'detentie' zegt al genoeg. Om te beginnen willen wij u gezond en geluk wensen. Waarom wij hier zitten begrijpen we zelf niet. Wij zitten hier met onze ouders, broers en zussen vast. Wij komen allemaal uit verschillende gezinnen uit andere landen. Wij zijn de kinderen vanaf 1 jaar tot 17 jaar. Wij zitten maandenlang in bewaring. Het is heel erg moeilijk voor ons. Wij komen tekort aan alles wat normale kinderen dagelijks moeten krijgen. Hier worden we behandeld als echte gevangenen, terwijl we dat niet zijn. We hebben hier geen vrijheid. Je mag zelf niet eens bepalen wanneer je wilt gaan luchten. We worden met onze ouders 2 keer per dag in de cellen opgesloten. De eerste is ’s middags om 5 uur tot ’s ochtends om 8 uur. Waarom doen ze dat ons aan? Wat hebben we verkeerds gedaan?....

Bovenstaande is een fragment uit een brief die kinderen vanuit het Detentiecentrum Zeist aan koningin Beatrix hebben geschreven. De volledige brief, plus voorbeelden van kinderen in vreemdelingenbewaring, zijn opgenomen in een Zwartboek.  Download het Zwartboek.